بازارشو گرم کنه.میدونی بود،قهوه خونه ای،سر چراغی و حکایتی و.....

 اونم چه حکایاتی،از:

 عشق رستم و تهمینه،                              

 رودابه و زال،                                             

 جوانمرگی سهراب،                                        

 بیژن و منیژه،

 فدایی میهن آرش،

 و خون به ناحق ریخته سیاوش،  

 اسفندیار رویین تن نامراد،

 بی وفایی افراسیاب،

 و نوشداروی کیکاوس،

 حکایت سلم و تور،

 ایرج و تورج بابک،

 و.....  

اما براستی چند درصد جوانان امروز با این اسامی و حکایاتشون اشنایند؟و چرا رسانه ها کمتر به این مقوله میپردازند؟

شاید اگر فردوسی و شاهنامه نبود.با وجود ان همه تغییرات در قرون اولیه  اثری از زبان پارسی باقی نمی ماند. بقول خود فردوسی:

بسی رنج بردم در این سال سی     عجم زنده کردم بدین پارسی

والسلام(سید)