|
|
|
|
|
در سکوت سنگین خرابه، کودکی خواب بابا را دیده و در فراق پدر می گرید....
(یا ابتاه من ذاالذی ایتمنی علی صغر سنی)ای پدر کدام سنگدل در این طفلی مرا یتیم کرد؟ (یا ابتاه یا لیتنی کنت لک الفدائ یا لیتنی قبل هذا الیوم عمیا)ای پدر کاش فدای تو می شدم و چشمانم کور می گشت و تو را به این حالت نمی دیدم.... رقیه سر پدر را در آغوش می فشارد و اینک دگر او نمی گرید و آرام گرفته است. آری رقیه به دیدار بابا رفته است. فرا رسیدن روز شهادت باب الحوائج حضرت رقیه بنت الحسین(س)بر تمام شیعیان تسلیت باد.
|
||
|
+
نوشته شده در جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 17:57 توسط سیدحسن حسینی
|
|
||