تبليغاتX
دیدار دوست

 

روز ۲۵ اذر ماه هر سال به نام روز پژوهش نامگذاری شده است .مقوله ای بسیار با اهمیت که متاسفانه این روزها به آن کمتر پرداخته میشود.و افراد تا به دانشگاه نروند و این درس را نداشته باشند کمتر با ان آشنایی پیدا میکنند. و این موضوع با اهمیت در کتب درسی دوره های مختلف تحصیلی از ابتدایی گرفته تا راهنمایی و دبیرستان جایی ندارد.و ایکاش مسئولین امر تعلیم و تربیت ترتیبی اتخاذ نمایند تا کودکان دوره ابتدایی با روشهای اولیه پژوهش آشنا شوند و در مقاطع تحصیلی بعدی این امر بصورت کاربردی و علمی دنبال شود،تا در زمان ورود به دانشگاه یک فرد آشنا به تحقیق علمی وارد دانشگاه شده و از همان ابتدای ورود تحقیقات خود را بر مبنای صحیح و علمی انجام دهد.نه اینکه فرد پس از گذراندن چندین ترم  و در زمان فارغ التحصیلی خود تازه یک مبتدی در امر پژوهش باشد.

و مطمئنا با ارایه این درس در دوره های مختلف تحصیلی و روشهای تدریس مبتنی بر تحقیق و پژوهش رشد و شکوفایی علمی را در آینده سازان این مرز و بوم شاهد خواهیم بود.

۲۵آذر(سید)

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1384ساعت 19:33  توسط سیدحسن حسینی   | 

عاشقان عیدتان مبارکباد. 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آذر 1384ساعت 16:54  توسط سیدحسن حسینی   | 

خاک خواهی شد!

از رخ آئینه ها هم پاک خواهی شد!

چون غباری گیج،گم،سرگشته در افلاک خواهی شد!...

(ف-م)

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم آذر 1384ساعت 16:11  توسط سیدحسن حسینی   | 

 یاد قدیما به خیر،اون روزا مرشدی بود با پرده اش و بچه مرشدی همراهش تا

 بازارشو گرم کنه.میدونی بود،قهوه خونه ای،سر چراغی و حکایتی و.....

 اونم چه حکایاتی،از:

 عشق رستم و تهمینه،                              

 رودابه و زال،                                             

 جوانمرگی سهراب،                                        

 بیژن و منیژه،

 فدایی میهن آرش،

 و خون به ناحق ریخته سیاوش،  

 اسفندیار رویین تن نامراد،

 بی وفایی افراسیاب،

 و نوشداروی کیکاوس،

 حکایت سلم و تور،

 ایرج و تورج بابک،

 و.....  

اما براستی چند درصد جوانان امروز با این اسامی و حکایاتشون اشنایند؟و چرا رسانه ها کمتر به این مقوله میپردازند؟

شاید اگر فردوسی و شاهنامه نبود.با وجود ان همه تغییرات در قرون اولیه  اثری از زبان پارسی باقی نمی ماند. بقول خود فردوسی:

بسی رنج بردم در این سال سی     عجم زنده کردم بدین پارسی

والسلام(سید)

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم آذر 1384ساعت 22:34  توسط سیدحسن حسینی   | 

جعفر صادق امام راستين                     قبله پاکان شه دنيا و دين

خوردن انگورش اندر غش فکند              زهر منصورش بجان آتش فکند

آن هما زين دامگه پر باز کرد                 سوی فردوس برين پروازکرد

شد بلند از شهر بطحا شور و شين     مثل روز ماتم جدش حسين

 

سالروزشهادت حضرت امام جعفر صادق(ع)برآقا امام زمان(عج)و تمامی شيعيان داغدار تسليت باد.

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آذر 1384ساعت 20:34  توسط سیدحسن حسینی   | 

خانم "تامپسون" معلم كلاس پنجم ابتدائي دراولين روز مدرسه مقابل  دانش آموزان ايستاد و به چهره دانش آموزان خيره شد ومانند اكثر معلمان ديگر به دروغ به بچه ها گفت كه همه آنها را به يك اندازه دوست دارد.اما اين غير ممكن بود.     چرا كه دررديف جلو پسر بچه اي به نام"تدي استودارد"در صندلي خود فرو رفته  بود  كه چندان مورد توجه قرارنداشت.خانم"تامپسون"سال قبل"تدي"را ديده بود و   متوجه شده بود كه او با بقيه بچه ها بازي نمي كند.اينكه لباسهايش كثيف هستند واوهمواره به استحمام نياز دارد.براي همين"تدي"فردي نامطلوب قلمداد مي شد.اين وضعيت چنان خانم "تامپسون"را تحت تاثير قرارداد كه او عملا نمرات پاييني را بر روي برگه امتحاني اش درج مي كرد.

در مدرسه اي كه خانم"تامپسون"تدريس مي كرد،لازم بود تا او شرح گذشته تحصيلي همه دانش آموزانش را مورد بررسي قراربدهد. او"تدي"را در نوبت آخر قرار داد. با اين حال وقتي پرونده وي رامرور كرد،بسيار شگفت زده شد.

معلم كلاس اول "تدي"نوشته بود او بچه اي با هوش است كه هميشه براي خنديدن آمادگي دارد.او تكاليفش را مرتب انجام مي دهد ورفتارخوبي دارد.او از اينكه دور وبرش شلوغ با شد،خوشحال مي شود.

معلم كلاس دوم نوشته بود"تدي"دانش آموز بسيار با هوش وبا استعدادي است. همكلاسي هايش او را دوست دارند اما او اخيرا به خاطر ابتلاء مادرش به يك بيماري لاعلاج دچار مشكل شده .واحتمالازندگي اش سخت شده است.

معلم كلاس سوم نوشته بود مرگ مادرش برايش بسيار سخت تمام شد. اوتلاش مي كند تا هر چه درتوان دارد به كار بندد،اما پدرش چندان علاقه اي از خودش نشان نمي دهد. اگر در اين خصوص اقدامي نشود زندگي شخصي اش دچار مشكل خواهد شد.معلم كلاس چهارم نوشته بود:"تدي"انزواطلب است وعلاقه چنداني به مدرسه نشان نمي دهد.اودوستان زيادي ندارد وگاهي سر كلاس خوابش مي برد.

اكنون خانم"تامپسون"مشكل وي را شناخته بود به خاطر همين از رفتار خود شرمسار شد.اوحتي وقتي كه ديد همه دانش آموزانش به جز"تدي"هداياي كريسمس او را با كادوها وروبان هاي رنگارنگ زيبا بسته بندي كرده اند، حالش بدتر شد. هديه "تدي"با بد سليقگي در ميان يك كاغذ ضخيم قهوه اي رنگ پيچيده شده بود كه او آن را از پاكت هاي خود درست كرده بود.خانم"تامپسون"براي باز كردن آن در بين هداياي ديگر دچار عذاب روحي شده بود. وقتي او يك گردنبند بدلي كهنه را كه تعدادي از نگين هاي آن هم افتاده بود به همراه يك شيشه عطر مصرف شده كه يك چهارم آن باقي مانده بود از لاي كاغذ قهوه اي رنگ بيرون كشيد. گروهي ازبچه هاي كلاس شليك خنده سردادند. اما او خنده استهزاء آميز بچه هارا باتحسين گردنبند خاموش كرد.سپس آن را به گردن آويخت ومقداري از عطر را نيز به مچ دستش پاشيد.

حركت بعدي "تدي" كاملا خانم "تامپسون" رامنقلب كرد.اومدتها منتظر ماند تا اينكه سر انجام خانم معلم خود راتنها گير آورد.سپس به وي گفت:خانم معلم امروز شما دقيقا بوي مادرم را مي دهيد.

خانم"تامپسون"هاج و واج به او نگريست.پس از خوردن زنگ آخر و رفتن بچه ها او يك ساعت در كلاس نشست واشك ريخت.

 از آن روز به بعد او ديگر تدريس را صرفا به آموختن،خواندن ،نوشتن و رياضيات محدود نكرد بلكه تلاش كرد تا به بچه ها درس زندگي هم بياموزد. خانم "تامپسون"بخصوص توجه خويش را به "تدي"معطوف كرد. همچنانكه با پسرك كار مي كرد گويي ذهن وي دوباره زنده مي شد.هر چه بيشتر او را تشويق       مي كرد.پسرك بيشتر عكس العمل نشان مي داد. در پايان سال "تدي"يكي از بهترين دانش آموزان محسوب مي شد.خانم "تامپسون"عليرغم ادعايش كه گفته بود همه بچه ها رابه يك اندازه دوست دارد اما اين بار هم دروغ مي گفت. چرا كه تعلق خاطر ويژه اي نسبت به "تدي"داشت.يك سال بعد او نامه اي از طرف "تدي"دريافت كرد كه در آن نوشته بود او بهترين معلم در تمام زندگي اش بود.

شش سال ديگر نيز سپري شد تا اينكه او نامه ديگري از طرف "تدي" دريافت كرد،"تدي" در اين نامه نوشته بود در حال فارغ التحصيل شدن از دانشگاه با رتبه عالي است. او بار ديگر به خانم "تامپسون"اطمينان داده بود كه وي را همچنان بهترين معلم تمام زندگي اش مي داتد. سپس چهارسال ديگر نيز مثل برق وباد گذشت. نامه چهارم"تدي"اذعان مي كرد كه او به زودي به درجه دكترا نايل خواهد آمد. او نوشته بود كه مي خواهد باز هم پيشرفت كند وبار ديگر احساس قلبي خود را درخصوص وي  تكرار كرده بود. ماجرا به همين جا خاتمه نيافت. بهار سال بعد نامه ديگري ازطرف "تدي"به دست خانم"تامپسون"رسيد او در نامه خود نوشته بود كه با دختري آشنا شده ومي خواهد با وي  ازدواج كند."تدي"اظهار كرده بود از آنجا كه چند سالي است پدرش را از دست داده  موجب افتخارش خواهد بود اگر خانم "تامپسون" بپذيرد وبه جاي مادر داماد در مراسم عقد حضور داشته باشد.والبته خانم "تامپسون"پذيرفت.حدس مي زنيد چه اتفاقي افتاد؟

او در مراسم همان گردنبندي را در گردن آويخت كه چند نگينش افتاده بود وهمان عطري را مصرف كرده بود كه خاطره مادر"تدي" را درياد او زنده كرده  مي كرد. در مراسم عروسي "تدي"با ديدن خانم "تامپسون"لبخند رضايت بر لبانش نشست پيش رفت و موادبانه دست او راگرفت. بوسه اي بر پشت  آن زد وآهسته در گوش خانم معلم خود مطلبي را گفت

كه خانم "تامپسون"در حالي كه اشك در چشمانش جمع شده بود آهسته پاسخ داد  تو كاملا  در اشتباهي."تدي"اين تو بودي كه به من آموختي مي توانم مهم وتاثير گذار باشم. در آن زمان من اصلا نمي دانستم چطور بايد به دانش آموزان درس  بياموزم تا اينكه با تو آشنا شدم.من برا ي تو وهمسرت آرزوي موفقيت وزندگي    خوب  مي كنم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 11:23  توسط سیدحسن حسینی   |